Το Spider Solitaire είναι το δημοφιλέστερο παιχνίδι υπομονής στον κόσμο, ξαναφτιαγμένο εξ ολοκλήρου για τον browser. Δύο τράπεζες, δέκα στήλες και ένας κανόνας που καθορίζει τα πάντα: μια σειρά πρέπει να φθίνει κατά μία και να παραμένει σε ένα χρώμα. Καθαρίστε μια πλήρη σειρά από βασιλιά έως άσσο και φεύγει από το ταμπλό. Καθαρίστε κάθε χρώμα και η δοσολογία είναι δική σας. Ένα, δύο ή τέσσερα χρώματα, απεριόριστο undo, καμία λήψη.
Το Spider Solitaire είναι το παιχνίδι υπομονής με το οποίο μετριέται όλο το υπόλοιπο είδος. Δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '90 και αναφέρεται συνεχώς ως το δημοφιλέστερο solitaire στον κόσμο, με μεγάλη διαφορά από το Klondike. Η διάταξη είναι ένα πλέγμα δέκα στηλών από δύο γεμάτες τράπεζες· οι κάρτες που δεν χωράνε πάνε σε ένα απόθεμα από το οποίο ξαναμοιράζεστε.
Αυτό που ξεχωρίζει το Spider από κάθε άλλο παιχνίδι υπομονής είναι ότι σχεδόν δεν χρησιμοποιεί τα χρώματα. Στην κλασική τετράχρωμη έκδοση υπάρχουν, αλλά δεν συγκρίνονται ποτέ μεταξύ τους — μετράει μόνο μια φθίνουσα σειρά σε ένα χρώμα. Αυτός ο μοναδικός περιορισμός μετατρέπει το παιχνίδι σε πρόβλημα ταξινόμησης με ρολόι που χτίσατε εσείς, γιατί κάθε κίνηση είτε φέρνει δύο στοίβες πιο κοντά σε μια ολοκληρωμένη σειρά είτε καταστρέφει την ευκαιρία για κάτι τέτοιο.
Μια μετακινήσιμη σειρά είναι ένα σύνολο ορατών καρτών όπου κάθε κάρτα είναι κατά μία θέση μικρότερη από την προηγούμενη και μοιράζονται όλες το ίδιο χρώμα. Μπορείτε να σηκώσετε μια τέτοια σειρά και να τη βάλετε πάνω σε οποιαδήποτε κάρτα ακριβώς μία θέση μεγαλύτερη. Ντάμι σε βασιλιά, βασιλιά στο τίποτα, άσσο σε δύο.
Σε λειτουργία ενός χρώματος όλο το παιχνίδι είναι ένα χρώμα, άρα κάθε πιθανή σειρά επιτρέπεται και το γρίφος είναι ήπιο. Δύο χρώματα (τα δύο μαύρα) είναι η στάνταρ έκδοση. Τέσσερα χρώματα βάζουν και τα τέσσερα και απαιτούν να ταιριάζει το χρώμα επιπλέον της θέσης — εκείνη είναι η έκδοση που παράγει τα μεγάλα τεντωμένα μοίρασμα που θυμούνται όλοι.
Το μοίρασμα από το απόθεμα δεν έχει στρατηγική: βάζει μία κάρτα σε κάθε στήλη. Όλα τα υπόλοιπα είναι μάχη για χώρο. Μια κάρτα φεύγει από μια στήλη μόνο αν μπει σε ολοκληρωμένη σειρά ή αν μπει κάτω από έναν έγκυρο γονέα, άρα μια στήλη δεν αδειάζει ποτέ τυχαία — πρέπει να την αδειάσετε, και αυτό σχεδόν πάντα σημαίνει πρώτα να αδειάσετε άλλη.
Γι' αυτό το καλό Spider μοιάζει με triage, όχι με χτίσιμο. Μια κίνηση που αποκαλύπτει κρυφή κάρτα αξίζει περισσότερο από μια τακτοποιημένη σειρά, μια τακτοποιημένη σειρά αξίζει περισσότερο από μια μεγάλη κίνηση, και μια μεγάλη κίνηση που ολοκληρώνει δεκατρία κάρτες σε ένα χρώμα αξίζει τα πάντα.
Τα μοίρασμα στο Spider είναι μεγάλα. Μια κακή πρώτη απόφαση μπορεί να δηλητηριάσει μια στήλη για τριάντα κινήσεις, και να τιμωρήσεις τον παίκτη γι' αυτό δεν είναι διασκέδαση. Γι' αυτό το undo φτάνει εξήντα βήματα πίσω και είναι πάντα ένα κλικ μακριά. Οι καλύτεροι παίκτες το χρησιμοποιούν συνεχώς — όχι επειδή δεν βλέπουν τρεις κινήσεις μπροστά, αλλά επειδή ένα γεμάτο ταμπλό κάνει ένα τριών κινήσεων πλάνο ακριβό να κρατάς στο μυαλό.
Δεν υπάρχει λογαριασμός, δεν χρειάζεται εγγραφή και τίποτα δεν φεύγει από τον browser σου. Κάθε μοίρασμα ανακατεμίχνεται τοπικά, ο καλύτερός σου χρόνος ανά αριθμό χρωμάτων αποθηκεύεται στη συσκευή, και οι κάρτες είναι καθαρό CSS και κείμενο — καμία εικόνα να κατεβάσεις, τίποτα να περιμένεις.
Ιστότοποι που εκδίδουμε οι ίδιοι — χωρίς πληρωμένες τοποθετήσεις.
ανοίγει σε νέα καρτέλαΔείτε όλους τους ιστότοπους μας →