Zo speel je Golf Solitaire

Golf Solitaire is het kaartspel van twee minuten dat in een volledig dek verborgen zit. Alle tweeënenvijftig kaarten worden in zeven kolommen van vijf verdeeld; je mag alleen de onderste kaart van een kolom spelen, en alleen op een kaart met dezelfde waarde. Kleuren doen hier niet ter zake. Leeg het bord en je wint, en met één klik komt er een nieuwe kaart van de voorraad als je vastloopt.

Stappen

1. Tweeënenvijftig kaarten worden in zeven kolommen van vijf kaarten verdeeld, zichtbaar. De overige kaarten liggen in de voorraad linksboven.
2. Klik op de onderste kaart van een kolom om hem op te pakken. Alleen de onderste kaart van een kolom kan ooit gespeeld worden — die beperking is wat golf tot golf maakt.
3. Klik op een kaart met dezelfde waarde in een andere kolom om beide te paren en te verwijderen. Koningen met koningen, vijven met vijven. Kleuren bestaan niet in dit spel.
4. Als er geen paar beschikbaar is, klik dan op de voorraad. Die legt één kaart op de kortste kolom en kost je een par-stap.
5. Ruim alle tweeënenvijftig kaarten op om te winnen. Een goede deal eindigt rond de vijfentwintig tot dertig stappen; de par in de kop is een tempo om te verslaan, geen limiet.
6. Vast? Druk op Hint en het spel knippert een geldig paar aan. Echt vast? Undo zet het hele bord terug.

Tips die echt helpen

• Werk de kolommen op volgorde af in plaats van te zoeken naar het beste paar. Elk paar verwijdert twee kaarten, dus vrijwel elke zet is ongeveer even waard.
• Houd de hoogste en laagste kolom bij elkaar. Een scheef bord veroorzaakt de doodloops, want de begraven kaarten zijn dan nooit meer te bereiken.
• Bewaar de voorraad. Die nu al gebruiken kost een stap en vult een kolom die je misschien niet wilde vullen.
• Tel blootgestelde kaarten per waarde, niet alleen zichtbare paren. Een waarde met drie zichtbare kaarten is het beste doelwit in het spel, want de derde is altijd veilig.
• Gebruik Undo ruim. Golf deals straffen één gulzige zet, en een stap terug kost alleen tijd.

Wat is Golf Solitaire?

Golf Solitaire — ook wel Radioactive Golf of het golfspel — is het kortste patiëntiesspel dat nog steeds een patiëntiesspel is. Waar Klondike een huis bouwt van aas tot koning en Spider lange dalende reeksen sorteert, doet golf iets veel eenvoudigers: het geeft je tweeënenvijftig kaarten in zeven kolommen en vraagt je paren te vinden.

De regels passen in één zin. Je mag de onderste kaart van een kolom spelen, en alleen op een kaart met dezelfde waarde. De rest volgt vanzelf. Kleuren bestaan niet in golf. Er zijn geen reeksen om te beschermen. Er wordt geen tableau opgebouwd. Een koning heeft alleen om een ander koning te geven.

Waarom de onderste-kaartregel ertoe doet

Je beperken tot de onderste kaart van elke kolom is wat van een geheugentaak een volgordevraag maakt. De kaart die je wilt is vaak nog niet beschikbaar, en je moet kiezen of je die gaat opgraven door de kaarten erboven weg te halen of eromheen dealt.

In de praktijk geeft dat het typische ritme van het spel: een korte salvo van makkelijke paren, dan een pauze terwijl je zoekt naar het ene paar dat een begraven kaart vrijmaakt, dan weer een salvo. Reeksen van drie of vier snelle paren wisselen elkaar af met momenten van echt tellen.

De voorraad is je klok

Golf is een van de weinige patiëntiesspellen waar delen geen gift maar een kosten is. Elke klik op de voorraad legt één kaart terug op het bord en telt één par op. Gebruik hem als er echt geen paar beschikbaar is, niet als er alleen geen handig paar is — de begraven kaarten onder een onhandig paar zijn meestal in twee of drie zetten bereikbaar.

Is de voorraad leeg en blijft er geen paar over, dan is de deal voorbij. De meeste golfdeals gaan hier verloren, aan een bord waar alle overgebleven zichtbare kaarten toevallig verschillende waarden hebben en er eentje de sleutel tot twee anderen vasthield.

Par, geen straf

Par in golf is een tempo, geen doel. Omdat elke zet precies twee kaarten verwijdert, is het theoretische minimum zesentwintig zetten; een sterke menselijke deal zit op achtentwintig tot eenendertig, en de voorraad duwt het omhoog. De kop toont par zodat je je tempo ziet, en de beste score per opstelling staat op je toestel zodat er altijd een getal is om te verslaan.

Twee opstellingen

De standaard zeven-bij-vijf laat zestien kaarten in de voorraad, genoeg om van een paar doodloops te herstellen. De moeilijkere zeven-bij-zeven variant legt negenenveertig kaarten op het bord en laat er maar drie over, dus vrijwel elke zet moet gepland worden in plaats van gezocht. Het is een goede tweede game zodra de klassieke opstelling te makkelijk voelt.