Mahjong Pyramid is het klassieke paarspel op een getrapte piramide. Vier lagen worden steeds kleiner richting één steen bovenaan, en je mag alleen stenen pakken met een vrije linker- of rechterrand. Maak de hele piramide leeg tegen de klok.
Mahjong Pyramid is een van de oudste en meest herkenbare layouts in de mahjong solitaire-familie. Waar het klassieke schildpadbord breed uitwaaiert, stapelt de piramide vier vierkante lagen tot één getrapte structuur die naar boven toe smaller wordt.
Het bord bestaat uit vier lagen. Elke laag is een vierkant van stenen, naar binnen versprongen ten opzichte van de laag eronder, en iets opgetild zodat de stapel van bovenaf als piramide leest. De onderste laag heeft de meeste stenen en is de enige waarvan de buitenste ring bij de start vrij is.
Die structuur bepaalt de spanning van de layout: buiten is altijd beschikbaar, binnen niet. Elke steen die je van een hogere laag haalt, legt de stenen eronder bloot, en elke blootgelegde steen is kandidaat — maar alleen als hij ook een vrije linker- of rechterrand heeft.
Een steen mag alleen weg als twee dingen kloppen. Ten eerste mag er niets op liggen. Ten tweede moet minstens één zijkant open zijn — de directe linker- of rechterbuur in dezelfde laag moet weg zijn. Een steen tussen twee anderen, ook zonder iets erboven, zit klem tot een van die buren verdwijnt.
Dit is dezelfde regel als overal in mahjong solitaire, en precies daarom is het een puzzel en geen race. De volgorde waarin je paren pakt bepaalt welke stenen later vrijkomen.
De piramide is prettig voor wie het schildpadbord te uitgestrekt vindt. Omdat het een compacte stapel is, blijft het hele bord in beeld en hoef je minder in verre hoeken te zoeken. Tegelijk is hij minder vergevingsgezind: slordig de bovenste lagen wegwerken kan het midden afsluiten, en een bord met een geldige zet heeft niet altijd nog een route naar het laatste paar.
Pak van boven. De hogere lagen zijn klein en elke steen daar opent meer dan een steen aan de rand. Bewaar stenen met twee vrije zijden zo lang mogelijk — het is een verzekering tegen een vastgelopen midden. En als een laag verdwijnt, kijk naar wat er vrijkomt in plaats van naar wat je net weghaalde: daar zit meestal het volgende paar.
Vier lagen van 64, 36, 16 en 4 stenen — 120 in totaal, dus 60 paren.
Omdat hij klem zit. Een steen heeft ook een vrije linker- of rechterrand nodig: minstens één horizontale buur moet al weg zijn.
Het bord wordt automatisch geschud zodat er altijd een paar beschikbaar blijft.
Hij is compacter en makkelijker te overzien, maar het midden kan dichtslibben, dus de volgorde ligt nauw.