Ze delen een naam maar verder niets. Zo verschillen Klondike Solitaire (kaarten) en Mahjong Solitaire (stenen) precies in materiaal, regels, winstvoorwaarde en de vaardigheid die elk vergt.
Zoek op "solitaire" en je vindt twee spellen die op elkaar gestapeld zijn: het kaartspel dat de meeste mensen Klondike noemen, en het steenspel dat de meeste mensen Mahjong Solitaire noemen. Hetzelfde woord, compleet verschillende tijdsbestedingen. De verwarring is oeroud naar internetbegrippen, en ze veroorzaakt echte frustratie — wie het ene zoekt, vindt het andere. Als je je ooit hebt afgevraagd waarom "solitaire" soms kaarten en soms stenen betekent, hier is het hele antwoord.
"Solitaire" betekende oorspronkelijk gewoon "alleen gespeeld", en daarom claimden beide spellen het. Klondike Solitaire is het westerse kaartspel; Mahjong Solitaire (ook Shanghai of Mahjongg Solitaire genoemd) is een matchpuzzel met stenen, gebouwd op de beeldtaal van mahjong. Ze delen een naam en een rustige solosfeer, en vrijwel niets anders.
Klondike gebruikt één standaard pak van 52 kaarten. Rode en zwarte kleuren, waarden van aas tot koning, niets anders op tafel.
Mahjong Solitaire gebruikt 144 stenen ontleend aan de mahjongset: drie series genummerde stenen (bollen, bamboe, karakters) van 1 tot 9, vier windstenen, drie drakenstenen en acht bloem- en seizoensstenen. Ze zijn gerangschikt in een gelaagde 3D-vorm — de klassieke "turtle" is 144 stenen over vijf lagen — en elke steen heeft een afbeelding die je moet matchen.
Het eerste verschil is dus fysiek: een platte waaier kaarten versus een gebeeldhouwde stapel stenen. Het ene past in je broekzak; het andere heeft een tafel nodig.
Dit is het deel waar mensen in trappen. De twee spellen eindigen totaal verschillend.
Bij Klondike win je door *op te bouwen*. Je verplaatst alle 52 kaarten naar vier funderingsstapels, één per kleur, in oplopende volgorde van aas tot koning. Het tableau is een middel tot dat doel; de winst wordt gemeten aan kaarten die het bord verlaten.
Bij Mahjong Solitaire win je door *leeg te ruimen*. Je verwijdert stenen in matchende paren — twee identieke stenen, of elke bloem met elke bloem, of elk seizoen met elk seizoen — maar alleen stenen zonder steen erbovenop en met minstens één open zijde mogen genomen worden. Je wint als het bord leeg is, niet als er iets is opgebouwd. Er zijn geen funderingen, geen compleet te maken kleuren, geen richting "omhoog".
Zelfde werkwoord, tegengestelde richting: het ene spel draait om orde opbouwen aan de top, het andere om een stapel van buiten naar binnen afbreken.
Vaardigheid in Klondike is volgorde bepalen onder verborgen informatie. Ongeveer de helft van de kaarten begint face-down, dus je kiest constant welke blootlegging de meeste opties openhoudt. Een goede speler beheert lege kolommen voor koningen, voedt azen en tweeën vroeg aan de funderingen en gebruikt undo om terug te keren uit een slechte lijn. De deal zet een plafond — niet elke deal is winbaar — maar het spel bepaalt hoe dichtbij je komt.
Vaardigheid in Mahjong Solitaire is een bevroren positie lezen. Er is geen verborgen informatie: elke steen is vanaf het begin zichtbaar, en elk bord van een degelijke generator is oplosbaar, omdat het achterwaarts vanaf een leeg bord is gebouwd. De vaardigheid is kiezen *welk* van meerdere legale paren je nu neemt, zodat je geen steen vastzet die je later nodig hebt. Undo en hint zijn je vangnet; shuffle, die het bord winbaar houdt, is het laatste redmiddel.
Kort samengevat: Klondike is een kans- en volgordepuzzel waarin de deal je kan verslaan; Mahjong Solitaire is een pure planningspuzzel waarin een verlies bijna altijd een reeks keuzes is.
Geen van beiden is "dé" solitaire; het zijn twee solospelletjes die toevallig dezelfde naam hielden. Weten welke je echt wilt is het verschil tussen het spel vinden waarvoor je kwam en in verwarring opgeven.
Nee. Ander materiaal (kaarten vs stenen), andere regels en tegengestelde winstvoorwaarden. Het enige dat ze delen is dat ze singleplayer en rustig zijn.
Ze zijn op verschillende manieren moeilijk. Klondike kan vanaf de deal onwinbaar zijn, dus een deel van de moeilijkheid ligt buiten je controle. Mahjong Solitaire is altijd oplosbaar maar straft slechte paarkeuzes, dus de moeilijkheid is volledig een planningstest.
Helemaal niet. Mahjong Solitaire gebruikt mahjongstenen als matchset maar leent niets van de regels, de score of de handen van het spel voor vier spelers. Je hoeft alleen identieke stenen te herkennen en ze in paren te matchen.
Ja. Beide bestaan als gratis browserspellen zonder download, en de kaart- en steenversies worden meestal naast elkaar op dezelfde sites aangeboden, juist omdat zoekers voor beide hetzelfde woord typen.
Niet echt, en de namen zijn de enige overlap. Wil je kaarten, zoek dan Klondike; wil je stenen, zoek dan Mahjong Solitaire. Ze door elkaar halen is de meest voorkomende verwarring over beide spellen.
Sites die wij zelf uitgeven — geen betaalde plaatsing.
opent in een nieuw tabbladBekijk al onze sites →